Stosunki pracy pomiędzy pracownikami i pracodawcami na terytorium RCz reguluje Kodeks pracy (Zákoník práce; ustawa Nr 262/2006, kp) oraz pozostałe przepisy dotyczące zatrudnienia obowiązujące obywateli RCz. Rodzaje umów i porozumień o pracę na podstawie kp Stosunek pracy powstaje w wyniku zawarcia umowy o pracę (pracovní smlouva; §33 kp) lub mianowania (jmenování; §33 kp). Umowa o pracę może być zawarta na czas nieokreślony lub określony. Umowa na czas określony nie może być zawarta na okres dłuższy niż 3 lata. Może być ustanowiony okres próbny nieprzekraczający 3 miesięcy, a dla pracowników na stanowiskach kierowniczych - nieprzekraczający 6 miesięcy. Stosunek pracy, zgodnie z § 48 kp, może zostać zakończony na podstawie porozumienia (dohoda), wypowiedzenia (výpověď), natychmiastowego rozwiązania stosunku pracy (okamžité zrušení pracovního poměru), rozwiązania stosunku pracy w okresie próbnym (zrušení ve zkušební době). Stosunek pracy na czas określony rozwiązuje się po upływie okresu, na który była zawarta umowa. Ukończenie stosunku pracy na podstawie porozumienia i wszelkich przewidzianych w kp rodzajów wypowiedzenia, musi nastąpić w formie pisemnej (pod rygorem nieważności). Okres wypowiedzenia wynosi co najmniej 2 miesiące kalendarzowe, począwszy od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zostało ono doręczone. Pracownik może wypowiedzieć stosunek pracy bez podania powodu. Z kolei pracodawca może wypowiedzieć stosunek pracy jedynie na podstawie powodów wymienionych enumeratywnie w § 52 a) – h) oraz § 55 § Kodeksu pracy (jedynie w przypadku rozwiązania stosunku pracy w okresie próbnym pracodawca nie musi podawać powodu, choć i tutaj nie może ono nastąpić w trakcie pierwszych 14 dni pracy lub pierwszych 21 dni niezdolności do pracy). W przypadku rozwiązania stosunku pracy na podstawie § 52 a) – c), pracownikowi należy się odprawa, której wysokość zgodnie z § 67 kp wynosi: 1-krotność jego średniego wynagrodzenia, jeśli stosunek pracy trwał nie dłużej niż rok; 2-krotność, jeśli stosunek pracy trwał dłużej niż 1 rok, ale nie przekroczył 2 lat; 3-krotność, jeśli stosunek pracy trwał dłużej niż 2 lata. Czeski kp, oprócz zawarcia umowy o pracę lub mianowania, wskazuje także na możliwość zawarcia innych porozumień o pracę. Pierwszym jest ustanowione w § 75 kp porozumienie o wykonaniu pracy (Dohoda o provedení práce). Wynagrodzenie wypłacane na podstawie porozumienia o wykonaniu pracy, jeżeli nie przekracza CZK (ok. 370 EUR) miesięcznie, jest opodatkowane tylko podatkiem dochodowym od osób fizycznych w wysokości 15% (do tej wysokości wynagrodzenia nie odprowadza się składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne). Praca na podstawie porozumienia o wykonaniu pracy może być wykonywana na rzecz jednego pracodawcy maksymalnie przez 300 godzin rocznie. Drugim typem nawiązania stosunku pracy na innych zasadach jest porozumienie o czynności pracy, ustanowione w § 76 kp (Dohoda o pracovní činnosti). Porozumienie o czynności pracy może być zawarte na czas określony lub nieokreślony, ale tygodniowy czas pracy nie może przekraczać 20 godzin, zaś w danym roku kalendarzowym – 300 godzin. Wynagrodzenie pracownika na podstawie porozumienia o czynności pracy jest obciążone podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a od wynagrodzenia są odprowadzane składki na ubezpieczenie socjalne i zdrowotne. Wypowiedzenie porozumienia o czynność pracy może nastąpić na podstawie porozumienia stron lub na podstawie wypowiedzenia. Okres wypowiedzenia wynosi 15 dni, licząc od dnia doręczenia wypowiedzenia drugiej stronie. W przypadku zatrudniania pracowników zagranicznych, kp zezwala na odstępstwa wynikające z międzynarodowego prawa prywatnego. Warunki zatrudniania pracowników zagranicznych określa ustawa o zatrudnieniu, wg której obcokrajowcy (za wyjątkiem obywateli państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego) mogą być zatrudnieni na terenie RCz pod warunkiem uzyskania zezwoleń na pobyt i pracę. Zgodnie z § 319 kp, pracownika zatrudnionego u pracodawcy z innego państwa członkowskiego UE wysłanego do pracy na terytorium RCz w ramach świadczenia usług, obowiązują czeskie przepisy prawa pracy w zakresie: maksymalnego czasu pracy i minimalnego okresu odpoczynku, minimalnej długości urlopu w roku kalendarzowym lub proporcjonalnej jego części, minimalnego wynagrodzenia oraz dodatkowych świadczeń za godziny nadliczbowe, bezpieczeństwa i ochrony zdrowia przy pracy, warunków pracy kobiet w ciąży, kobiet karmiących oraz matek do dziewięciu miesięcy po urodzeniu dziecka, jak też pracowników młodocianych, równouprawnienia kobiet i mężczyzn oraz zakazu dyskryminacji, warunków pracy przy zatrudnieniu za pośrednictwem agencji pracy tymczasowej. Wyżej wymienione przepisy nie są stosowane, o ile analogiczne przepisy w kraju wysyłającym okażą się korzystniejsze dla pracownika. Postanowień określonych pod lit. b) i c) nie stosuje się również jeżeli okres pracy pracownika wysłanego nie przekroczy 30 dni w danym roku kalendarzowym, za wyjątkiem oddelegowania do realizacji usług przez agencje pracy tymczasowej. Zgodnie z § 79 kp, dopuszczalna tygodniowa norma czasu pracy w RCz wynosi 40 godzin w systemie jednozmianowym, za wyjątkiem pracowników zatrudnionych pod ziemią przy wydobyciu węgla, rud i innych surowców, budowie kopalń oraz badaniach geologicznych (37,5 godziny), 38,75 godziny w systemie dwuzmianowym, 37,5 godziny w systemie trójzmianowym, Krótsza tygodniowa norma czasu pracy (bez adekwatnego obniżenia wynagrodzenia) może wynikać z umowy zbiorowej lub przepisu wewnętrznego w danym zakładzie pracy. Zgodnie z § 213 kp, minimalna długość urlopu w RCz wynosi 4 tygodnie (tj. w praktyce 20 dni) w danym roku kalendarzowym. Urzędnicy państwowi i samorządowi, pracownicy przedsiębiorstw państwowych, szkolnictwa publicznego i inni pracownicy, których pracodawcy wymienieni są w § 109 ust. 3 kp mają prawo do 5 tygodni (25 dni) urlopu. Roczna długość urlopu pedagogów oraz pracowników wyższych uczelni wynosi 8 tygodni (40 dni). Pracownikowi przysługuje prawo do urlopu (lub do jego proporcjonalnej części) po odpracowaniu co najmniej 60 dni w roku. Proporcjonalna część urlopu za każdy przepracowany miesiąc kalendarzowy wynosi 1/12 wymiaru urlopu rocznego. Zgodnie z § 93 kp, praca w godzinach nadliczbowych (práce přesčas) nie może przekroczyć 8 godzin tygodniowo oraz 150 godzin w roku. Odstępstwo od tej zasady wymaga porozumienia z pracownikiem. Praca w godzinach nadliczbowych, średnio po 8 godzin tygodniowo, może być wykonywana w okresie nie dłuższym niż 26 kolejnych tygodni. Okres ten może być wydłużony do 52 tygodni jedynie na podstawie umowy zbiorowej. Odmienne zasady pracy w godzinach nadliczbowych obowiązują w służbie zdrowia, przy konieczności ścisłego dotrzymywania warunków określonych w § 93a kp. Za pracę w godzinach nadliczbowych pracownikowi przysługuje 25% dodatek do stawki godzinowej lub możliwość skorzystania z zastępczych godzin wolnych od pracy (náhradní volno). Zastępcze godziny wolne od pracy lub dodatek 100% do stawki godzinowej należą się także pracownikowi za pracę w dzień ustawowo wolny od pracy. Za pracę w nocy lub w weekend pracownikowi należy się 10% dodatek za każdą odpracowaną godzinę. Dodatek wylicza się na podstawie średniej stawki godzinowej obliczonej na podstawie tzw. średniej urlopowej. Minimalne wynagrodzenie w RCz wynika z postanowień kp, a reguluje je rozporządzenie Rady Ministrów nr 567/2006 (Nařízení vlády o minimální mzdě), które określa stawki oraz warunki jego stosowania. Postanowienia w zakresie wynagrodzenia minimalnego dotyczą wszystkich pracowników w stosunku pracy lub innym stosunku umownym, zatrudnionych na terytorium Republiki Czeskiej. Wynagrodzenie minimalne dla pracowników zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy (tj. 40 godzin tygodniowo) wynosi od 1 stycznia 2017 r. 11 tys. CZK (ok. 407 EUR) za miesiąc lub 66,00 CZK (ok. 2,44 EUR) za godzinę. Oprócz absolutnego minimalnego wynagrodzenia (które doptyczy osób sprzątających czy doręczających przesyłki), w RCz ustalane są minimalnego wynagrodzenia dla poszczególnych grup zawodowych. Od początku 2017 r. przedstawiają się one następująco: 12,2 tys. CZK miesięcznie, ew. 72,90 CZK/h – sanitariusze, pracownicy budowlani, sprzedawcy prasy; 13,4 tys. CZK miesięcznie, ew. 80,50 CZK/h – motorniczy metra, pielęgniarze, hydraulicy, fryzjerzy, kucharze; 14,8 tys. CZK miesięcznie, ew. 88,80 CZK/h – położne i ratownicy medyczni nadzorowani, maszyniści kolejowi, mechanicy samochodowi; 16,4 tys. CZK miesięcznie, ew. 98,10 CZK/h – kierowcy autobusów, położne i ratownicy medyczni bez nadzoru, nauczyciele w przedszkolach, główni księgowi; 18,1 tys. CZK miesięcznie, ew. 108,30 CZK/h – projektanci budowlani, administratorzy systemów informatycznych; 19,9 tys. CZK miesięcznie, ew. 119,60 CZK/h – lekarze, aptekarze, specjaliści ds. strategii i prognoz maketingowych, wykładowcy szkół wyższych; 22,0 tys. CZK miesięcznie, ew. 132,00 CZK/h – specjaliści ds. strategii handlowych i finansowych. W przypadku pracowników o krótszym wymiarze czasie pracy (górnictwo, systemy dwu- i trzyzmianowe) wynagrodzenie minimalne dostosowuje się proporcjonalnie do rzeczywistego czasu pracy.